mellyke

2009-12-04T08:02:00.001-08:00

Video: Dev Kambur Balina Benzer: dev, kambur, balina, deniz, memeli

2009-12-04T07:04:00.001-08:00

Link:

sevilla/spain

2009-11-21T02:39:00.001-08:00

sevilla/spain

2009-11-20T12:32:00.000-08:00

sevilla/spain

2009-11-20T12:22:00.000-08:00

Sevilla'dan kesitler

sevilla/spain

2009-11-20T12:13:00.000-08:00

ALHAMBRA PALACE

2009-11-20T11:56:00.000-08:00

Granada'dan bir kesitler

Plaza de España

2009-11-20T11:24:00.000-08:00

Plaza de España

2009-11-20T11:16:00.000-08:00

Plaza de España

2009-11-20T10:52:00.000-08:00

Plaza de España

2009-11-20T10:49:00.000-08:00

Parque de Maria Luisa’dan çıkınca karşınıza iki yüz metre çapında, yarım çember şeklindeki görkemli mimarisi ile Plaza De España (İspanya Meydanı) gelir. 1914 yılında yapımına başlanan 1928 yılına yapımı biten bu yapı İspanyolların gurur duyduğu yapılardan biridir.

Bahçesindeki İspanya şehirlerini anlatan gravürleri, İspanyolların Atlas Okyanusuna açılmasını simgeleyen su kanalları ve devasa kuleleri ile görülmeye, fotoğraflanmaya değer bir yerdir.

LA GIRALDA

2009-11-20T10:21:00.000-08:00

LA GIRALDA

2009-11-20T09:35:00.000-08:00

LA GIRALDA

2009-11-20T09:31:00.000-08:00

La Giralda “Melviye” adıyla anılan bu yapı Endülüs’ün Muvahhidler Döneminde hükümdar Ebû Ya'kub Yûsuf b. Abdülmü'min'in emriyle 1171 -1176 yılları arasında yapılan Sevilla “İşbîliye” Ulu Camii'nin minaresidir.Arusu biladi’l-Endelüs “Endülüs yurdunun gelini “ anlamına gelen bu yapı Sevilla “İşbiliye” Ulu Cami’nin minaresidir.1172 yılında Mimar Ahmed ibn Baso’nun başlattığı Cami’nin ve Minare’nin inşaatı dört yılda tamamlanmıştır.Minare,Endülüs mimarisi ile mağrib mimarisinin ayakta kalabilen nadide eserlerinden olan bu minare Endülüs’ün Muvahhidler döneminde yapılmıştır. Caminin minaresi Muvahhidler'in hükümdarı Ebû Ya'kub Yûsuf b. Abdülmü'min döneminde inşa ettirilen Fas Marakeş şehrinde bulunan Kutubia Cami’nin minaresi 1184-1199 yılları arasında,"Giralda" İş biliyye Ulu Camii'nin Minaresi'nin mağrip üslubu ve mimarisinden esinlenerek yapılmıştır.Giralda'nın mağribi incelikleri,mimari estetiği ve mimari kompleksi olduğu gibi Kutubiye Camii'nin minaresine uygulanmıştır."Giralda" Minare mağrip mimarisi’nin incelikleriyle oluşturulmuş kemerler ve kabartmalarla şekillendirilmiştir.Kutubiye Camii,Hasan Kulesi ve "Giralda"Minare Endülüs ve Kuzey Afrikada ki Muvahhidler'in hükümdarı Ebû Ya'kub Yûsuf b. Abdülmü'min döneminde inşa ettirilmiştir.
"Giralda" Minare, örnek alınarak aynı mimari tarzda Muvahhidler Döneminde Fas'ın Rabat şehrinde bulunan Hasan kulesi 1195 -1199 yılları arasında inşa edilmiştir.Hasan Kulesi, İş biliyye Ulu Camii Minaresi'nin mağrip mimari incelikleri ve mimari estetiği örnek alınarak şekillendirilmiştir.
"Giralda" Minare'nin yapıldığındaki orijinal yüksekliği 74 m. civarındadır.Çan kulesi ilave edildikten sonra yüksekliği 97,5 metre uzunluğuna ulaşmıştır.Giralda 32 metre kenar ölçüleriyle kaplı, kare planlıdır. Minare üst üste bindirilen iki kuleden oluşturulmuştur.Alt bölüm Minare,üst bölüm ise daha sonra ilave edilen çan kulesidir. Her ikisi arasında basamak yerine hafif meyilli çıkış yolu yapılmıştır.Muvahhidler'in Endülüs'teki idare merkezleri olan İşbîliye'de yaptıkları binalardan geriye "Giralda"Sevilla Ulu Camii ve Minaresi dışında hemen hemen hiçbir şey kalmamıştır.Giralda günümüzde Sevilla şehri'nin simgesi haline gelmiştir.Dünya'nın değişik coğrafyalarından gelen araştırmacılar bu iki medeniyetin ortak mimaride buluştuğu eseri "Dünya Kültür Mirası" mirası olarak nitelendirmektedirler.

Giralda’ya 1556 -1568 yılları arasında Mimar Hernan Ruiz adlı ispanyol bir mimar tarafından 10 yıl süren bir işçilikle Rönesans mimari tarzında bir Haç kulesi dikildi.Gotik ve Barok mimari tarzında yeniden şekillendirilmiş,minarenin tepesine 188 kilo ağırlığında hava fırıldağı şeklinde bronz’dan yapılmış kadın heykeli dikilere ve büyük çanlar yerleştirilmiştir.Mimar Ruiz bu eski minareye heykel Giraldillo’nun "Giralda" adını koymuştur.1928 yılında İspanya Devletinin Milli Kültürü eserleri arasına, 1984 yılında ise Dünya Kültür Mirası listesine alınmıştır.

ALHAMBRA PALACE

2009-11-20T08:55:00.000-08:00

ALHAMBRA PALACE

2009-11-20T08:42:00.000-08:00

İslam mimarisinin ulaşabileceği yüksek noktalardan biri olarak bugünlere ulaşmış bir şahit olan Elhamra Sarayı'nın temeli 1232 yılında, Gırnata Emirliği yani Beni Ahmer (Nasiriler) devletini kuran 1. Muhammed (Muhammed bin Ahmer) zamanında atılmıştır. Saray, aynı sülaleden gelen çeşitli hükümdarlar (3. Ebu Abdullah Muhammed, 1. Ebul Haccac Yusuf, 5. Muhammed) tarafından yapılan ilavelerle genişletilmiştir.
Elhamra'nın yapımı devam ederken Endülüs'ün diğer önemli iki şehri Kurtuba ve Sevilla (1236 ve 1248'de) Hıristiyan Kastilyalılar'ın eline geçmiştir ve oradaki Müslüman halk çeşitli işkencelere uğramıştır.
1001 gece masallarındaki rüya sarayların gerçek alemdeki izdüşümü sayılabilecek olan Elhamra'nın doğal çevreye uyumu, girift yapısı, farklı süslemeleri ve yaşanan mekan ile su ve yeşili belli bir ahenk içinde buluşturabilmesi, kazandığı şöhretin hiç de haksız olmadığını gösterir. Paris'teki Institut du monde arabe (Arap Dünyası Enstitüsü) eski Başkanı Edgar Pisani sarayın, İslam medeniyetinin insanlığı ulaştırabileceği en yüksek noktalardan biri olduğunu söyledikten sonra Elhamra'yı şöyle anlatır:

Endülüs İslam sanatını, Müslüman İspanya tarihinden ayrı düşünmek imkânsızdır... Elhamra inşa edilirken hiçbir şey tesadüfe bırakılmamış, her detay itina ile hesaplanmıştır. Kavislerin bölünüşünde, tek ve çift sütunların hoşa geden bir tarzda yerleştirilmelerinde, kapı ve pencere yerlerinin tespitinde bunu anlamak mümkündür. İşte bu sayede harikulâde perspektifler ortaya çıkmış, avlular ile açık salonlar arasında güneş ışığı, suların akışı ve gölgelerin oyunu buluşturularak, dış alemle inanılmaz bir uyum ve zarafet sağlanmıştır. Bu, sanki el değince kırılıp dökülecek hissi veren yüksek bir zarafettir. Elhamra'yı gerçekten anlamak için, sarayın içindeki pek çok kitabeyi anlayarak okumak gerekir. Kur'an'dan alınan ayetlerin ve İbn-i Zamrak'la diğer Müslüman şairlerin mısralarının kazınmış olduğu bu kitabeler bazı duvarları tamamen kaplamakta, kemerler, kapı çerçeveleri ve sütun tekneleri boyunca uzayıp gitmektedir. Öyle ki, bu yazıları süsleme motiflerinden ayırmak neredeyse imkânsız haldedir.

2009-11-20T04:52:00.001-08:00

Mehmet Turgut

2009-11-19T22:28:00.000-08:00

Mehmet Turgut

2009-11-19T13:52:00.001-08:00

mellyke photography*design on Facebook

beauty cat

2009-11-19T06:12:00.000-08:00

İstasyon Kedisi

2009-11-19T05:23:00.000-08:00

İstasyon Kedisi

beauty cat

2009-11-18T13:15:00.000-08:00

2009-11-17T13:28:00.000-08:00

Kuzey Amerika Orta Batı kesimlerindeki bataklıklarda oldukça yaygın olarak bulunur. Ilık ve bol yeşilli suları severler. Bu kaplumbağaların en büyük özelliği yanaklarının iki yanındaki kırmızı-oranj lekelerdir, bu lekeler olgunlaştıkça kaybolur. Cinsiyetler kolayca ayırt edilebilir. Dişiler erkeklere göre daha uzun ve ağırdır. Boyları doğal ortamlarında yaşarlarsa, 16-25cm arasında değişebilir. Erkeğin kabuğu daha içeriye dönük, dişinin ise daha düzdür ve erkeğin tırnakları dişiye oranla çok daha uzundur. Yavru kaplumbağalar için 60 cm akvaryum ideal ölçüdür. Sabit ısı 26,5 derecede tutulmalı, ideal akvaryum boyu ilerisi de düşünülerek 100x40x40 cm edinilmesi tercih sebebi olmalıdır. UV lamba sürekli güneş ışığı görmeyen kaplumbağalar için önem taşır.

Kurutulmuş karides ve balık parçaları, kurt kuruları ve ufalanmış et parçacıkları, ufak toprak solucanları, kıvırcık salata parçaları ve küçük balıklar verilebilir. Ömürleri 20-25 yıl kadardır, olası sağlık problemleri gözlerde enfeksiyon ve kabuk yumuşamasıdır. Sularına vitamin, kabuklarına zaman zaman yumuşak bir fırçalama yapılmalıdır.

Fotoğraflar şahsıma aittir.
Fotoğrafların izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur.

yeşil tombik tırtılım

2009-11-17T13:13:00.000-08:00

Gün altın külçeler bırakırdı
Dokunmazdık hiçbirine
Elmas kanatlarla dolaşırdık
gümüşî aşkları

Kırkikindiler miydi yalnız
çırpınan bir nehrin damarı
Bizi hangi mevsim aldattı
Düşlerin daralan göletinde
nilüferler gibi ağladık

Kent tırtılı diyorlar
Ağaçların yanılsaması
Kuşatılan bahçelerden
avlulara uzanan kırıklık

Ahşap bir hüzün kaldı
yaygısı çürük sarı
Aynalardan ince hastalık
Suretiyle dökülen
bir sırrın intiharı

Yaşlanmış eşiğinde
duruşu enkaz bir kadın
Eğilmiş pirincine
ayıklıyor zamanı...

yeşil tombik tırtılım

2009-11-17T07:58:00.000-08:00

pis tıytıy,

hain tıytıy.

neden yedin yaplaklayi,

kıtıy kıtıy..

yeşil tombik tırtılım

2009-11-17T07:23:00.000-08:00

YEŞİL TOMBİK TIRTILIM

Tırtıl gündüz ve gece kelebeklerinin larvasıdır. Göğüs bölümlerinde üç çift bacakları vardır. Tırtıl büyüdüğünde kelebek olacağını gösteren hiçbir ipucu vermediğinden, larvaya iyi bir örnektir. Çoğu tırtılın uzun gövdesi 13 bölümden oluşur. Başın ardındaki ilk üç bölüm, kelebeğin kanatlarının ve bacakların bağlandığı göğüs bölümüne dönüşecektir. Bu bölümlerdeki bacaklar sert ve parlaktır. Etli, yumuşak ve küt uçları yüzeylere tutunmayı sağlayan küçük kancalarla donanmış öbür bacaklar, tırtıl kelebek olduğunda kaybolur. Tırtılların kancalı bacakları beş çiftten az olabilir ama hiçbirinde beş çifti aşmaz.

Tırtıllar annelerinin yumurtladığı ağacın yapraklarını yiyerek beslenirler. Tırtıllar kelebek olma zamanlarında pupa adı verilen bir kozaya girerler.Bu kozada birkaç gün kaldıktan sonra ıslak kanatları olan bir kelebeğe döneşeceklerdir,1-2 saat sonra tamamen kuru kanatları olmasıyla birlikte bir kelebek olurlar.Yapraklarla beslenirler.

sümbültepe

2009-11-15T13:06:00.000-08:00

sümbültepe

2009-11-15T12:56:00.000-08:00

sümbültepe

2009-11-15T12:42:00.000-08:00

http://tr.wikipedia.org/wiki/S%C3%BCmb%C3%BCltepe,_Manisa

while you go...

2009-11-15T10:50:00.001-08:00

Durdum baktım arkandan
sen, giderken
bana bir hoşçakal bile demedin!!!!!

hermaphrodite

2009-11-15T10:38:00.000-08:00

salyangozların 25 bin dişe sahip olabilirler. bir salyangozun 1 mil gidebilmesi için 33 saat sürünmesi gerekir. üreme organları başlarında olan salyangozlar bütün ömürleri boyunca yalnızca bir kere çiftleşirler.

yemek yemeden 3 yıl uyuyabilirler, bazı çöl salyangozlarının yemek yemeksizin 4 yıla kadar uyuyabildikleri saptanmıştır.

Fotoğraflar şahsıma aittir.
Fotoğrafların izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur.

hermaphrodite

2009-11-15T10:28:00.000-08:00

Genelikle otçul olanlar, bitkinin taze sürgünlerini yediği için zarara sebep olabilirler. Çiftçiler ürünlerini salyangozlardan korumak için çeşitli yöntemlere başvurular. Az sayıda oldukları takdirde, toplanıp uzak bir yere götürerek ya da çok olduklarında bahçe duvarlarına, sebze aralarına, ağaçlara sarımsak suyu dökerek ya da sarımsak asarak uzak kalmalarını sağlarlar. Kullanılan diğer bir yöntem ise, bakır şeritler asmaktır. Bakır şeritlerin salyangozların salgıladığı sümüksü maddeyle etkileşime girerek bir elektrik akımı oluşturduğu ve uzaklaşmalarına neden olduğu düşünülmektedir.

Salyangozlarla beslenen çok sayıda hayvan vardır. Kuşlar, küçük memeli hayvanlar, kertenkeleler, kurbağalar, kırkayaklar, böcekler ve bazı büyük salyangoz türleri salyangozlarla beslenen canlılardandır.

Salyangozların tatlı su, deniz ve karada yaşayan çeşitli boy ve renkte birçok çeşidi vardır. Eski devirlerde güzel renk ve şekilli birçok deniz salyangoz kabuğu para yerine kullanılırdı. Çoğu yosun, yaprak gibi bitkisel gıdalarla beslenir. Ağızlarında Radula denen dişli dilleri vardır. Marul, çilek ve bostanların yeşil kısımlarını törpüleyerek büyük ziyanlar verirler. Aşınan kitinsel dişler tekrar yenilenir. İç organları 180 derecelik bir dönme yapmıştır. Koruyucu kabukları, manto adı verilen derilerinin salgısı sonucu meydana gelir. Eklembacaklılar gibi kabuk değiştirmezler. Hayvan geliştikçe buna bağlı olarak kabuk da büyür.

Yürekleri iki gözlü olup, perikartla (yürek zarı) çevrilidir. Açık kan dolaşımına sahiptirler. Kan, manto boşluğunda bulunan solunum organlarında temizlendikten sonra yüreğe gelir. Yüreklerinde daima temiz kan bulunur. Deniz salyangozları, solungaç solunumu yaparlar. Bazı kabuksuz türlerde deri uzantıları da solungaçlara yardımcı olur. Dağ ve bahçe salyangozu gibi karada yaşayanlar akciğer solunumu yaparlar. Daha doğrusu önde bulunan manto boşluğunun bol damarlı tavan bölgesi, solunum organı görevini üstlenmiştir. Tatlı suda yaşayan akciğerli salyangozlar solungaç boşluklarını hava ile doldurmak için zaman zaman su yüzeyine çıkmak zorundadırlar. Salyangozlar yönlerini yerin manyetik alanına göre bulurlar. Sürünürken sümüksü bir iz bırakırlar. Kabuk vücuda bir kasla bağlıdır.

Kara salyangozlarında gözler, daha uzun olan arka anten çiftlerinin ucunda yer alır. Kısa olan ön duyargalar, dokunum ve koku sinirlerince zengindir. Su salyangozlarının çoğunda ise gözler, antenlerin dibinde kısa sapçıkların üzerinde bulunur. Kara salyangozları bitkisel besin ve çürümüş hayvansal artıklarla beslenir ve nemli yerleri tercih ederler. Çoğunlukla yağmurdan sonra ve gece faaliyet gösterirler.

Soğuk bölgelerde yaşayan kara salyangozları kış uykusuna yatar. Kabuklarının içine çekilerek, kabuk ağzını boynuzsu bir kapak veya sertleşen mukus salgı ile kapatarak toprağa gömülür veya kendilerini ağaç gövdelerine yapıştırırlar. İlkbaharda uyanarak büyük bir iştahla bahçelere saldırırlar. Ömürleri 3-5 yıl kadardır. Kirpiler ve birçok kuş bunları yiyerek üremelerini kontrol altında tutarlar. Tatlı su ve denizlerde de balıklara önemli bir besin kaynağı olurlar. Tropik bölgelerin kara salyangozları bütün yıl aktiftir. Soğuk bölgelerde yaşayan kabuksuz sülük salyangozları Eylül ve Ekim aylarında üredikten sonra erginlerin çoğu kışın ölürler.

Salyangozların çoğu erdişi ( hermafrodit) olduğundan aynı birey hem dişi hem de erkek üreme organlarına sahiptir. Üreme dönemlerinde karşılıklı aşk okları atarak birbirlerini tahrik ederler. Erdişi salyangozlar, karşılıklı olarak birbirini döllediği gibi bazan de eşlerden biri erkek, diğeri dişi olarak görev yapar. Kara salyangozları, kabuklu yumurtalarını toplu olarak yaprak altlarında veya toprak kovuklar içine bırakırlar. Su türleriyse yumurtalarını jelatinsi bir kitle içinde zemine yapıştırır veya akıntıya bırakırlar. Açık denizlerde rastlanan böyle yumurta köpükleri, eskiden denizciler tarafından sabun olarak kullanılırdı. Kara salyangozlarının yumurtalarından erginlere benzer yavrular çıkar. Deniz türlerinin birçoğunda metamorfoz (değişim) olduğundan üremeleri karmaşıktır. Salyangozların çoğu otçuldur. Parazit birkaç türün dışında denizlerde yaşayan etçil olanları da vardır.

Bunların içinde; zehir salgılayanlara, sülfürik asit püskürtenlere, midye ve istiridye kabuklarını açabilen usta avcılara rastlanır. Hatta güçlü hortumlarıyla, balık avlayanları bile vardır. Deniz yosunları yiyerek geçinen bir çeşidi klorofili sindiremediğinden, yapraklara benzeyen deri saçaklarda depolar. Buradaki klorofil güneş ışığında fotosentez sonucu salyangoza şekerli madde üretir.

Bazı Uzakdoğu ve Batı ülkelerinde, salyangoz aranan bir yiyecektir. Romalılar, etrafı çevrili özel bahçelerde yemek için salyangoz beslerlerdi. Salyangozların bazıları zehirli madde ürettiğinden ve birçok parazite de ara konaklık yaptıklarından birçok tıbbi rahatsızlıklara sebep olurlar. İslam dininde salyangoz yenilmesine müsaade edilmemektedir.

Fotoğraflar şahsıma aittir.
Fotoğrafların izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur.